Skip to main content
StartBlogSłowniczekGlobalny Numer Jednostki Handlowej (Gtin)

Globalny Numer Jednostki Handlowej (Gtin)

17TRACK

Czym jest Globalny Numer Jednostki Handlowej (GTIN)?

Globalny Numer Jednostki Handlowej (GTIN) to ustandaryzowany identyfikator numeryczny używany do identyfikacji jednostki handlowej: produktu lub usługi, której cena może zostać ustalona, która może zostać zamówiona lub zafakturowana na dowolnym etapie łańcucha dostaw. GTIN-y są częścią systemu identyfikacji GS1. W handlu detalicznym, e-commerce i logistyce umożliwiają partnerom handlowym odwoływanie się do tej samej jednostki handlowej w katalogach produktów, zamówieniach zakupu, rejestrach zapasów i operacjach opartych na kodach kreskowych.

Global Trade Item Number Gtin

GTIN identyfikuje określoną jednostkę handlową, a nie pojedynczą przesyłkę ani zamówienie klienta. Wiele fizycznych sztuk tego samego produktu może mieć jeden GTIN. Różne warianty produktu lub poziomy opakowania mogą wymagać różnych GTIN-ów, jeśli muszą być rozróżniane w obrocie handlowym. Sam identyfikator nie zawiera kompletnego opisu produktu, ceny, stanu magazynowego ani statusu dostawy; informacje te są przechowywane w systemach, które używają GTIN jako odniesienia.

Formaty GTIN i przedstawienie w postaci kodu kreskowego

GTIN-y mają cztery ustandaryzowane długości: 8, 12, 13 i 14 cyfr. Są to formaty identyfikacji, a nie różne miary jakości produktu ani jego dostępności geograficznej. Zastosowany format zależy od odpowiedniej alokacji GS1 i wymagań identyfikacyjnych.

FormatDługośćTypowe zastosowanieWażne rozróżnienie
GTIN-88 cyfrIdentyfikacja małych jednostek handlowych, gdy przestrzeń opakowania jest ograniczonaZwykle przedstawiany w kodzie kreskowym EAN-8
GTIN-1212 cyfrIdentyfikacja produktów detalicznych, szczególnie w północnoamerykańskich systemach handlu detalicznegoZwykle przedstawiany w kodzie kreskowym UPC-A
GTIN-1313 cyfrIdentyfikacja produktów detalicznych w handlu międzynarodowymZwykle przedstawiany w kodzie kreskowym EAN-13
GTIN-1414 cyfrIdentyfikacja grup jednostek handlowych, takich jak opakowania zbiorcze używane w dystrybucjiNie jest przeznaczony do standardowej identyfikacji w punktach sprzedaży detalicznej za pomocą symboli EAN/UPC

GTIN jest identyfikatorem, a kod kreskowy jest nośnikiem danych odczytywanym maszynowo. GTIN można zakodować w odpowiednim kodzie kreskowym, aby skaner mógł go przechwycić. Format kodu kreskowego określa sposób przedstawienia informacji oraz to, jakie dodatkowe dane mogą mu towarzyszyć. Na przykład kod kreskowy GS1-128 może zawierać GTIN wraz z innymi uporządkowanymi informacjami, takimi jak numer partii lub data ważności, jeśli ma to zastosowanie.

W polach danych GS1 wymagających przedstawienia w postaci 14 cyfr krótsze GTIN-y są uzupełniane z lewej strony zerami. Zmienia to ich przedstawienie, a nie tożsamość. GTIN-13 przedstawiony z jednym zerem wiodącym nie identyfikuje przez to innego poziomu opakowania. Z kolei cyfr wiodących będących częścią przydzielonego identyfikatora nie wolno usuwać bez rozróżnienia.

Jak przydziela się GTIN-y i jak się nimi zarządza

Przydzielanie GTIN-ów odbywa się zgodnie z zasadami GS1. Za przydzielenie GTIN-u zwykle odpowiada właściciel marki, niezależnie od tego, gdzie i przez kogo produkt jest wytwarzany. Firma uzyskująca identyfikatory powinna postępować zgodnie z procedurą i zasadami licencjonowania odpowiedniej organizacji członkowskiej GS1, zamiast wymyślać numery, które mają jedynie właściwą długość.

Wiele GTIN-ów jest tworzonych przy użyciu prefiksu firmy GS1, numeru referencyjnego produktu i cyfry kontrolnej. Szczegółowa struktura zależy od formatu i metody alokacji; nie należy zakładać, że GTIN-8 ma taką samą konstrukcję jak GTIN-13 oparty na prefiksie firmy. Prefiks firmy GS1 identyfikuje alokację w systemie GS1, ale jego długość może się różnić.

Ostatnia cyfra to cyfra kontrolna, obliczana na podstawie wcześniejszych cyfr. Pomaga wykrywać niektóre błędy wprowadzania danych i skanowania. Przejście testu cyfry kontrolnej nie dowodzi, że numer został prawidłowo przydzielony, powiązane informacje o produkcie są poprawne ani że produkt fizyczny jest autentyczny.

Kiedy potrzebny jest inny GTIN

Standard zarządzania GTIN GS1 określa zasady rozróżniania nowych produktów i zmian w istniejących produktach. Istotne zmiany mogą obejmować deklarowany skład lub funkcjonalność, deklarowaną zawartość netto, główną markę, liczbę sztuk w opakowaniu lub opakowaniu zbiorczym oraz inne cechy objęte standardem. Nie każda zmiana grafiki ani wewnętrzna zmiana administracyjna wymaga nowego GTIN-u; należy sprawdzić obowiązującą regułę i jej warunki.

Na przykład sprzedawca detaliczny może sprzedawać tę samą koszulę w dwóch rozmiarach. Ponieważ rozmiary te są wybierane i zamawiane oddzielnie, wymagają odrębnych tożsamości jednostek handlowych. Podobnie pojedyncza butelka i zamawialne opakowanie zbiorcze zawierające kilka butelek reprezentują różne poziomy opakowania i wymagają oddzielnej identyfikacji. GTIN przypisany opakowaniu zbiorczemu nie zastępuje GTIN-u przypisanego pojedynczej butelce.

Zgodnie z ogólną zasadą GS1 dotyczącą nieponownego użycia GTIN-u przydzielony GTIN nie może zostać ponownie przypisany do innej jednostki handlowej. Firmy powinny zachowywać historyczne mapowania, aby starsze zamówienia, zwroty i rejestry produktów nadal odnosiły się do właściwego produktu. Każdą wyjątkową sytuację należy oceniać zgodnie z odpowiednimi zasadami GS1, a nie rozwiązywać poprzez nieformalne ponowne użycie numeru.

Zastosowanie w e-commerce i operacjach łańcucha dostaw

GTIN służy jako wspólne odniesienie do produktu między organizacjami, których systemy wewnętrzne mogą używać różnych identyfikatorów. Producent, dystrybutor, sprzedawca detaliczny i dostawca usług realizacji zamówień mogą utrzymywać własne kody zapasów, jednocześnie łącząc je z tym samym GTIN-em. Umożliwia to dopasowywanie produktów bez konieczności przyjmowania przez wszystkich uczestników identycznej wewnętrznej struktury katalogu.

Etap operacyjnyRola GTIN-uCzego sam nie określa
Prezentacja produktuŁączy ofertę lub wpis w katalogu z określoną jednostką handlowąPoprawności wpisu, zgodności z przepisami ani upoważnienia sprzedawcy
Zakup i przyjęciePomaga porównywać zamówione produkty z otrzymanymi jednostkami handlowymiRzeczywiście otrzymanej ilości ani stanu towarów
Magazynowanie i kompletacjaŁączy zeskanowane produkty z rejestrami zapasów i pozycjami zamówieńTożsamości pojedynczej sztuki, chyba że użyto dodatkowej identyfikacji
Obsługa opakowań zbiorczychIdentyfikuje zamawialny lub fakturowany poziom opakowaniaUnikalnej tożsamości każdego fizycznego opakowania
Obsługa zwrotówPomaga zidentyfikować zwracany produktUprawnienia do zakupu, prawa do zwrotu pieniędzy ani autentyczności produktu

Dokładne dane dotyczące poziomu opakowania są szczególnie ważne w realizacji zamówień. System musi rozróżniać pojedynczą sztukę od opakowania zbiorczego i rejestrować relację między nimi. Jeśli GTIN opakowania zbiorczego zostanie zmapowany tak, jakby identyfikował jedną sztukę konsumencką, w rejestrach przyjęcia lub kompletacji może zostać użyta niewłaściwa ilość. GTIN zapewnia odniesienie; hierarchia opakowań i przeliczanie ilości również muszą być prawidłowo utrzymywane.

Handel transgraniczny

W transgranicznym e-commerce GTIN może zapewniać wspólne odniesienie do produktu w różnych językach i katalogach regionalnych. Nie trzeba go zastępować wyłącznie dlatego, że niezmieniona jednostka handlowa jest sprzedawana w innym kraju. Jednak wersja produktu przeznaczona na konkretny rynek może wymagać innego GTIN-u, jeśli jej cechy lub opakowanie zmienią się w sposób spełniający odpowiednie kryteria GS1.

GTIN nie jest klasyfikacją celną. Nie zastępuje kodu HS, zgłoszenia celnego, oświadczenia o kraju pochodzenia ani dokumentacji regulacyjnej właściwej dla produktu. Prefiks GS1 powiązany z identyfikatorem nie może być interpretowany jako dowód miejsca wytworzenia produktu. Pochodzenie i klasyfikacja taryfowa wymagają własnych informacji potwierdzających.

GTIN i powiązane identyfikatory

W rejestrze produktu lub transakcji magazynowej może występować jednocześnie kilka identyfikatorów. Ich role się różnią, nawet jeśli oprogramowanie wyświetla je w sąsiednich polach.

Identyfikator lub terminCo identyfikuje lub reprezentujeRelacja do GTIN-u
SKUWewnętrzne oznaczenie zapasu zdefiniowane przez firmęRóżne firmy mogą przypisywać różne SKU do tego samego GTIN-u
UPC i EANTerminy związane z systemami numeracji detalicznej i kodów kreskowychKod kreskowy UPC-A zwykle zawiera GTIN-12, a kod kreskowy EAN-13 zawiera GTIN-13
Numer seryjnyPojedynczy egzemplarz w kontekście identyfikacji produktuGTIN połączony z numerem seryjnym może rozróżniać poszczególne sztuki
Numer partiiGrupa produkcyjnaMoże towarzyszyć GTIN-owi w celu rozróżniania partii tej samej jednostki handlowej
SSCCOkreślona jednostka logistyczna, taka jak paleta lub paczkaIdentyfikuje jednostkę logistyczną, a nie typ znajdującej się w niej jednostki handlowej
Numer śledzenia przewoźnikaRejestr przesyłki lub paczki przewoźnikaSłuży do śledzenia transportu, a nie do ustandaryzowanej identyfikacji produktu
Kod HSKlasyfikacja towarów używana w handlu międzynarodowymKlasyfikuje towary do celów celnych, a nie identyfikuje konkretnej jednostki handlowej

Opakowanie zbiorcze może zatem mieć GTIN identyfikujący jego konfigurację jako jednostki handlowej, podczas gdy konkretna jednostka logistyczna może posiadać kod SSCC (Serial Shipping Container Code). Identyfikatory te odpowiadają na różne pytania: czym jest jednostka handlowa oraz która konkretna jednostka logistyczna jest obsługiwana.

Praktyczne kontrole danych GTIN

Podczas przygotowywania danych katalogowych lub magazynowych firmy mogą oddzielić podstawowe kontrole formatu od kontroli wymagających autorytatywnych informacji o produkcie. Przydatny proces walidacji obejmuje:

  1. Potwierdź format. Sprawdź, czy identyfikator zawiera wyłącznie cyfry i ma rozpoznawalną długość GTIN, z uwzględnieniem prawidłowo udokumentowanego 14-cyfrowego przedstawienia do przechowywania.
  2. Sprawdź cyfrę kontrolną. Użyj metody obliczeniowej GS1. Traktuj pomyślny wynik jako kontrolę strukturalną, a nie dowód własności lub autentyczności.
  3. Potwierdź zgodność produktu. Porównaj numer z informacjami o produkcie dostawcy lub właściciela marki, w tym z wariantem i deklarowaną ilością.
  4. Sprawdź poziom opakowania. Ustal, czy identyfikator odnosi się do sztuki konsumenckiej, multipaku, opakowania zbiorczego czy innej konfiguracji jednostki handlowej.
  5. Chroń identyfikator. Przechowuj GTIN-y jako tekst lub w równoważnym polu, które zachowuje zera wiodące i zapobiega zaokrąglaniu lub zapisowi w notacji naukowej przez arkusze kalkulacyjne.
  6. Utrzymuj oddzielne pola operacyjne. Przechowuj GTIN oddzielnie od SKU, numeru partii, numeru seryjnego, SSCC i numeru śledzenia.

Kontrole te dotyczą różnych rodzajów błędów. Prawidłowo sformatowany GTIN nadal może być przypisany do niewłaściwego produktu, a poprawny rejestr produktu może zostać uszkodzony przez arkusz kalkulacyjny usuwający zera wiodące. Niezawodne stosowanie wymaga zarówno walidacji identyfikatora, jak i dokładnych danych głównych produktu.

Najczęściej zadawane pytania

Czy GTIN jest tym samym co kod kreskowy?

Nie. GTIN jest identyfikatorem numerycznym. Kod kreskowy jest symbolem odczytywanym maszynowo, który może zawierać ten identyfikator oraz, zależnie od typu kodu kreskowego, dodatkowe informacje.

Czy każda fizyczna sztuka musi mieć inny GTIN?

Nie. Sztuki tej samej określonej jednostki handlowej mają wspólny GTIN. Identyfikacja pojedynczej sztuki wymaga dodatkowych informacji, takich jak numer seryjny powiązany z GTIN-em.

Czy GTIN może służyć do śledzenia dostawy?

Nie samodzielnie. GTIN identyfikuje jednostkę handlową, a nie przebieg jej dostawy. Numery śledzenia przewoźnika i identyfikatory jednostek logistycznych służą innym celom operacyjnym.

Czy GTIN potwierdza kraj pochodzenia produktu?

Nie. GTIN i jego prefiks GS1 nie określają miejsca produkcji. Informacje o kraju pochodzenia należy ustalić i udokumentować oddzielnie.

Źródła