Ηλεκτρονική αυθεντικοποίηση
Τι είναι η ηλεκτρονική ταυτοποίηση;
Η ηλεκτρονική ταυτοποίηση είναι η διαδικασία ελέγχου, μέσω ηλεκτρονικών μέσων, ότι ένας χρήστης, οργανισμός, συσκευή ή ψηφιακό μήνυμα συνδέεται με την ταυτότητα ή την προέλευση που ισχυρίζεται. Στο ηλεκτρονικό εμπόριο και τα logistics, βοηθά να διαπιστωθεί ποιος αποκτά πρόσβαση σε έναν λογαριασμό εμπόρου, υποβάλλει οδηγίες αποστολής, συνδέεται σε ένα επιχειρηματικό σύστημα ή εγκρίνει μια ηλεκτρονική συναλλαγή. Η ταυτοποίηση παρέχει στοιχεία σχετικά με την ταυτότητα ή την προέλευση· από μόνη της δεν αποδεικνύει ότι μια παραγγελία είναι νόμιμη, ότι τα προϊόντα ανταποκρίνονται στην περιγραφή ή ότι μια αποστολή έχει παραδοθεί.
Ο όρος έχει συναφείς αλλά διαφορετικές σημασίες στην ασφάλεια πληροφοριών και το δίκαιο του ηλεκτρονικού εμπορίου. Στα συστήματα ψηφιακής ταυτότητας, ταυτοποίηση συνήθως σημαίνει την επαλήθευση ότι ένας αιτών ελέγχει έναν μηχανισμό ταυτοποίησης που συνδέεται με έναν λογαριασμό. Στις ροές εργασίας ηλεκτρονικών εγγράφων, μπορεί να αναφέρεται ευρύτερα στη διαπίστωση της προέλευσης ή της αυθεντικότητας ενός αρχείου, μερικές φορές μέσω ηλεκτρονικών υπογραφών ή κρυπτογραφικών μεθόδων. Επομένως, η ακριβής σημασία εξαρτάται από το τι ταυτοποιείται και από το ποιο τεχνικό ή νομικό πλαίσιο εφαρμόζεται.
Ο ρόλος στο ηλεκτρονικό εμπόριο και τα logistics
Η ηλεκτρονική ταυτοποίηση λειτουργεί στα σημεία όπου άνθρωποι και συστήματα ανταλλάσσουν οδηγίες, αποκτούν πρόσβαση σε πληροφορίες ή εγκρίνουν ενέργειες. Υποστηρίζει τις σχέσεις εμπιστοσύνης γύρω από μια παραγγελία και όχι τη φυσική μετακίνηση των ίδιων των προϊόντων. Ένας έμπορος, ένας υπεύθυνος αποθήκης, ένας μεταφορέας, ένας εκτελωνιστής και ένας πελάτης μπορεί να αλληλεπιδρούν με διαφορετικά συστήματα ταυτοποίησης κατά την ίδια συναλλαγή.
Για παράδειγμα, ένας υπάλληλος αποθήκης μπορεί να ταυτοποιείται πριν αποκτήσει πρόσβαση σε μια εφαρμογή αποθεμάτων. Το λογισμικό ενός εμπόρου μπορεί να ταυτοποιείται όταν ζητά ετικέτες αποστολής μέσω μιας διεπαφής προγραμματισμού εφαρμογών ή API. Ένας εκπρόσωπος επιχείρησης μπορεί να χρησιμοποιεί ηλεκτρονική υπογραφή για την έγκριση ενός εμπορικού εγγράφου. Αυτές οι δραστηριότητες περιλαμβάνουν διαφορετικά στοιχεία και ελέγχους, παρότι όλες μπορεί να αποτελούν μέρος μιας ηλεκτρονικά ταυτοποιημένης ροής εργασίας.
| Επιχειρηματικό πλαίσιο | Τι μπορεί να ταυτοποιηθεί | Τι δεν αποδεικνύει η ταυτοποίηση |
|---|---|---|
| Πρόσβαση σε λογαριασμό εμπόρου | Ο έλεγχος ενός μηχανισμού ταυτοποίησης που συνδέεται με τον λογαριασμό | Ότι κάθε ενέργεια μέσω του λογαριασμού είναι εμπορικά νόμιμη |
| Πρόσβαση σε εφαρμογή αποθήκης | Ο λογαριασμός υπαλλήλου ή η συσκευή που συνδέεται στο σύστημα | Ότι η καταμέτρηση αποθέματος ή το αποτέλεσμα συλλογής είναι ακριβές |
| Σύνδεση API αποστολής | Η εφαρμογή ή ο οργανισμός που παρουσιάζει αποδεκτά διαπιστευτήρια | Ότι τα στοιχεία της αποστολής αντιστοιχούν στο φυσικό δέμα |
| Ηλεκτρονικό εμπορικό έγγραφο | Η δηλωμένη προέλευση ή ταυτότητα του υπογράφοντος, ανάλογα με τον μηχανισμό | Ότι κάθε δήλωση στο έγγραφο είναι αληθής |
| Αλληλεπίδραση πελάτη κατά την παράδοση | Ο έλεγχος λογαριασμού, συσκευής ή κωδικού που απαιτείται από τη ροή εργασίας | Όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για τον προσδιορισμό της παράδοσης, της κυριότητας ή της ευθύνης |
Αυτές είναι ενδεικτικές εφαρμογές και όχι ένα καθολικό σύνολο απαιτήσεων. Η κατάλληλη μέθοδος εξαρτάται από τις συνέπειες της μη εξουσιοδοτημένης πρόσβασης, τα εμπλεκόμενα μέρη και τυχόν ισχύουσες συμβατικές ή κανονιστικές απαιτήσεις.
Πώς λειτουργεί η ηλεκτρονική ταυτοποίηση
1. Δημιουργία λογαριασμού ή σχέσης εμπιστοσύνης
Πριν αποκτήσει νόημα ένα γεγονός ταυτοποίησης, ένα σύστημα χρειάζεται βάση για την αναγνώριση του αιτούντος. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη δημιουργία λογαριασμού, τον έλεγχο στοιχείων ταυτότητας, την εγγραφή ενός οργανισμού ή την έκδοση διαπιστευτηρίων σε μια εφαρμογή λογισμικού. Η επαλήθευση ταυτότητας και η ταυτοποίηση είναι ξεχωριστές δραστηριότητες: η επαλήθευση ταυτότητας αξιολογεί ποιος είναι ο αιτών, ενώ η ταυτοποίηση ελέγχει στη συνέχεια τον έλεγχο ενός μηχανισμού ταυτοποίησης που συνδέεται με αυτή την ταυτότητα ή τον λογαριασμό.
Δεν συνδέεται κάθε εμπορικός λογαριασμός με επαληθευμένη νομική ταυτότητα. Ένα σύστημα μπορεί να διαπιστώνει μόνο ότι ο ίδιος κάτοχος λογαριασμού επέστρεψε. Η διάκριση αυτή έχει σημασία όταν μια επιχείρηση χρειάζεται στοιχεία για την ταυτότητα ή την εξουσιοδότηση ενός ατόμου να εκπροσωπεί μια εταιρεία και όχι απλώς τη συνέχεια της πρόσβασης στον λογαριασμό.
2. Σύνδεση μηχανισμού ταυτοποίησης
Ένας μηχανισμός ταυτοποίησης συνδέεται με τον λογαριασμό ή την ταυτότητα. Παραδείγματα είναι ένας κωδικός πρόσβασης, ένα κρυπτογραφικό κλειδί ή μια συσκευή που χρησιμοποιείται για τη δημιουργία απαντήσεων ταυτοποίησης. Η διαδικασία εγγραφής και σύνδεσης έχει σημασία, επειδή ένας ισχυρός μηχανισμός ταυτοποίησης προσφέρει περιορισμένη προστασία αν ένας εισβολέας μπορεί να καταχωρίσει τον δικό του μηχανισμό ταυτοποίησης στον λογαριασμό κάποιου άλλου.
3. Παρουσίαση και έλεγχος στοιχείων
Όταν ζητείται πρόσβαση ή έγκριση, ο αιτών παρέχει στοιχεία μέσω του επιλεγμένου πρωτοκόλλου ταυτοποίησης. Ο επαληθευτής ελέγχει τα στοιχεία αυτά. Ανάλογα με τη μέθοδο, μπορεί να περιλαμβάνεται ο έλεγχος μιας τιμής που προκύπτει από κωδικό πρόσβασης, η επικύρωση μιας εφάπαξ απάντησης ή η επαλήθευση μιας κρυπτογραφικής υπογραφής σε μια πρόκληση. Ένα σωστά σχεδιασμένο πρωτόκολλο πρόκλησης-απάντησης μπορεί να αποδείξει τον έλεγχο ενός μυστικού κλειδιού χωρίς να μεταδίδει το ίδιο το κλειδί.
4. Εφαρμογή κανόνων εξουσιοδότησης
Μετά την επιτυχή ταυτοποίηση ακολουθεί ξεχωριστή απόφαση σχετικά με τα δικαιώματα. Ένας εργαζόμενος αποθήκης μπορεί να επιτρέπεται να βλέπει εργασίες συλλογής αλλά όχι να τροποποιεί στοιχεία πληρωμών. Μια ενσωμάτωση αποστολών μπορεί να επιτρέπεται να δημιουργεί ετικέτες αλλά όχι να διαχειρίζεται χρήστες. Η ταυτοποίηση αναγνωρίζει τον εμπλεκόμενο λογαριασμό ή κύριο· η εξουσιοδότηση καθορίζει τις ενέργειες που μπορεί να εκτελεί ο συγκεκριμένος κύριος.
5. Διαχείριση συνεδριών και αλλαγών
Μετά την ταυτοποίηση, ένα σύστημα μπορεί να διατηρεί μια συνεδρία αντί να απαιτεί νέα σύνδεση για κάθε ενέργεια. Η προστασία της συνεδρίας, η ανάκληση διαπιστευτηρίων, η ανάκτηση λογαριασμού και η αντικατάσταση μηχανισμών ταυτοποίησης παραμένουν σημαντικά μέρη της συνολικής διαδικασίας. Μια ευαίσθητη ενέργεια, όπως η αλλαγή του προορισμού επιστροφής χρημάτων, μπορεί να απαιτεί νέα ταυτοποίηση ακόμη και όταν μια συνεδρία είναι ήδη ενεργή.
Παράγοντες και μηχανισμοί ταυτοποίησης
Για τους ανθρώπινους χρήστες, οι παράγοντες ταυτοποίησης περιγράφονται συνήθως ως κάτι που ένα άτομο γνωρίζει, έχει στην κατοχή του ή είναι. Αυτές οι κατηγορίες περιγράφουν τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται· δεν καθορίζουν αυτόματα την ασφάλεια μιας πλήρους υλοποίησης. Οι συνδέσεις μεταξύ μηχανών χρησιμοποιούν μηχανισμούς όπως κοινά μυστικά, κρυπτογραφικά κλειδιά και πιστοποιητικά, αλλά δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ταυτόσημες με τις ροές σύνδεσης ανθρώπων.
| Παράγοντας ή μηχανισμός | Παραδείγματα | Σημαντικός περιορισμός |
|---|---|---|
| Παράγοντας γνώσης | Κωδικός πρόσβασης ή PIN | Τα μυστικά μπορεί να μαντευτούν, να αποκαλυφθούν ή να υποκλαπούν μέσω ηλεκτρονικού ψαρέματος. |
| Παράγοντας κατοχής | Κλειδί ασφαλείας ή εγγεγραμμένη συσκευή ταυτοποίησης | Η προστασία εξαρτάται από το πρωτόκολλο, την ασφάλεια της συσκευής και τη διαδικασία ανάκτησης. |
| Βιομετρικό χαρακτηριστικό | Δακτυλικό αποτύπωμα ή αναγνώριση προσώπου που χρησιμοποιείται για την ενεργοποίηση ενός μηχανισμού ταυτοποίησης | Η βιομετρική αντιστοίχιση είναι πιθανοτική και απαιτεί κατάλληλες δικλίδες ασφαλείας. |
| Διαπιστευτήριο μηχανής | Μυστικό API, ιδιωτικό κλειδί ή πιστοποιητικό πελάτη | Ένα κλεμμένο διαπιστευτήριο μπορεί να επιτρέψει σε άλλο σύστημα να μιμηθεί την εξουσιοδοτημένη εφαρμογή. |
Η πολυπαραγοντική ταυτοποίηση συνδυάζει διαφορετικούς παράγοντες ταυτοποίησης. Δύο κωδικοί πρόσβασης δεν αποτελούν δύο διαφορετικούς παράγοντες. Ομοίως, μια ροή εργασίας με πολλές οθόνες δεν είναι απαραίτητα πολυπαραγοντική ταυτοποίηση. Το σχετικό ερώτημα είναι αν η διαδικασία απαιτεί ανεξάρτητες μορφές στοιχείων και όχι πόσα βήματα βλέπει ο χρήστης.
Η ανθεκτικότητα στο ηλεκτρονικό ψάρεμα είναι μια ακόμη ξεχωριστή ιδιότητα. Μια μέθοδος μπορεί να περιλαμβάνει πολλούς παράγοντες και παρ' όλα αυτά να επιτρέπει σε έναν εισβολέα να μεταδώσει ή να υποκλέψει στοιχεία ταυτοποίησης. Οι οδηγίες του NIST για την ψηφιακή ταυτότητα διακρίνουν τις μεθόδους ταυτοποίησης βάσει των ιδιοτήτων και των απαιτήσεων διασφάλισής τους, αντί να αντιμετωπίζουν όλες τις πολυπαραγοντικές μεθόδους ως εναλλάξιμες.
Σχετικοί όροι και σημαντικές διακρίσεις
| Όρος | Σημασία | Σχέση με την ηλεκτρονική ταυτοποίηση |
|---|---|---|
| Αναγνώριση | Παρουσίαση ενός αναγνωριστικού, όπως το όνομα λογαριασμού | Δηλώνει ποια ταυτότητα ισχυρίζεται ο χρήστης· δεν αποδεικνύει τον ισχυρισμό. |
| Επαλήθευση ταυτότητας | Αξιολόγηση στοιχείων για τη διαπίστωση της ταυτότητας ενός αιτούντος | Μπορεί να διαπιστώσει την ταυτότητα με την οποία θα συνδεθούν στη συνέχεια οι μηχανισμοί ταυτοποίησης. |
| Εξουσιοδότηση | Καθορισμός επιτρεπόμενων ενεργειών και πρόσβασης | Χρησιμοποιεί μια ταυτοποιημένη ταυτότητα ή άλλα στοιχεία πολιτικής για τη λήψη αποφάσεων πρόσβασης. |
| Ηλεκτρονική υπογραφή | Ηλεκτρονικά δεδομένα που χρησιμοποιούνται σε σχέση με την υπογραφή ενός αρχείου | Μπορεί να αναγνωρίζει τον υπογράφοντα και να υποδεικνύει έγκριση· οι νομικοί ορισμοί και οι απαιτήσεις διαφέρουν. |
| Ψηφιακή υπογραφή | Κρυπτογραφικός μηχανισμός που χρησιμοποιεί ιδιωτικό κλειδί και το αντίστοιχο δημόσιο κλειδί | Μπορεί να υποστηρίζει την ταυτοποίηση προέλευσης και τον εντοπισμό αλλαγών στα υπογεγραμμένα δεδομένα. |
| Κρυπτογράφηση | Μετατροπή πληροφοριών για την προστασία του απορρήτου τους | Από μόνη της δεν αποδεικνύει την ταυτότητα του επικοινωνούντος μέρους. |
| Ταυτοποίηση προϊόντος | Έλεγχος του κατά πόσο ένα φυσικό αντικείμενο είναι γνήσιο | Αφορά τα ίδια τα προϊόντα και όχι απλώς την πρόσβαση σε έναν λογαριασμό ή την προέλευση ενός μηνύματος. |
Μια ηλεκτρονική υπογραφή και ένα γεγονός ηλεκτρονικής ταυτοποίησης μπορεί να συμβούν ταυτόχρονα, αλλά εξυπηρετούν διαφορετικούς σκοπούς. Η υπογραφή μπορεί να εκφράζει την έγκριση ενός συγκεκριμένου εγγράφου ή μιας συναλλαγής. Η σύνδεση σε έναν λογαριασμό αποδεικνύει πρόσβαση σύμφωνα με τους κανόνες ταυτοποίησης του λογαριασμού. Μια σύνδεση από μόνη της δεν αποδεικνύει απαραίτητα ότι ο χρήστης ενέκρινε ένα συγκεκριμένο έγγραφο.
Μια ψηφιακή υπογραφή απαιτεί επίσης ερμηνεία μέσα σε ένα πλαίσιο εμπιστοσύνης. Η επιτυχής κρυπτογραφική επαλήθευση δείχνει ότι η υπογραφή αντιστοιχεί σε συγκεκριμένο κλειδί και υπογεγραμμένα δεδομένα. Η σύνδεση του κλειδιού με ένα κατονομαζόμενο άτομο, οργανισμό ή αρχή απαιτεί πρόσθετα στοιχεία, όπως ένα αξιόπιστο πιστοποιητικό και κατάλληλες διαδικασίες εγγραφής.
Διασυνοριακά έγγραφα και νομική σημασία
Στο διασυνοριακό εμπόριο, η ηλεκτρονική ταυτοποίηση μπορεί να υποστηρίζει εγκρίσεις αγορών, οδηγίες αποστολής, υποβολές σε τελωνεία και άλλα ηλεκτρονικά αρχεία. Ωστόσο, η τεχνική επαλήθευση και η νομική αναγνώριση είναι ξεχωριστά ζητήματα. Ένα έγγραφο μπορεί να περάσει έναν τεχνικό έλεγχο υπογραφής χωρίς να πληροί κάθε απαίτηση που εφαρμόζεται στη συγκεκριμένη συναλλαγή.
Ο Πρότυπος Νόμος της UNCITRAL για το Ηλεκτρονικό Εμπόριο αφορά τα ηλεκτρονικά αρχεία και τα λειτουργικά ισοδύναμα των απαιτήσεων που βασίζονται σε έντυπα έγγραφα. Ο Πρότυπος Νόμος της UNCITRAL για τις Ηλεκτρονικές Υπογραφές παρέχει ένα πλαίσιο σχετικά με τις ηλεκτρονικές υπογραφές και την αξιοπιστία τους. Πρόκειται για πρότυπους νόμους που αποσκοπούν στην υποστήριξη της νομοθετικής ανάπτυξης· δεν αποτελούν αυτόματα δεσμευτικούς κανόνες για κάθε διεθνή συναλλαγή.
Για ένα συγκεκριμένο εμπορικό έγγραφο, τα σχετικά ερωτήματα περιλαμβάνουν το αν η παραλαμβάνουσα αρχή αποδέχεται την ηλεκτρονική μορφή, αν ο υπογράφων έχει εξουσία να ενεργήσει, ποιες απαιτήσεις υπογραφής ισχύουν και αν το αρχείο μπορεί να διατηρηθεί και να αναπαραχθεί όπως απαιτείται. Η ταυτοποίηση δεν αντικαθιστά τον τελωνειακό έλεγχο, δεν καθορίζει τη δασμολογική κατάταξη και δεν πιστοποιεί την ακρίβεια ενός τιμολογίου.
Πρακτική αξιολόγηση και όρια των στοιχείων
Η αξιολόγηση μιας ροής εργασίας ταυτοποίησης απαιτεί περισσότερα από τον έλεγχο της ύπαρξης κωδικού πρόσβασης ή κωδικού επαλήθευσης. Τα ακόλουθα ερωτήματα βοηθούν στον καθορισμό των στοιχείων που παρέχει πραγματικά η διαδικασία:
- Ποιος ή τι ταυτοποιείται; Διακρίνετε ένα άτομο, έναν λογαριασμό, έναν οργανισμό, μια εφαρμογή, μια συσκευή και την πηγή ενός εγγράφου.
- Πώς διαπιστώθηκε η δηλωμένη ταυτότητα; Ένας λογαριασμός που έχει εγγραφεί με email και ένας επιχειρηματικός εκπρόσωπος του οποίου η ταυτότητα έχει επαληθευτεί παρέχουν διαφορετικά στοιχεία.
- Ποια ενέργεια καλύπτεται; Η πρόσβαση σε μια σελίδα παρακολούθησης δεν πρέπει να συγχέεται με την έγκριση αλλαγής διεύθυνσης παράδοσης ή προορισμού πληρωμής.
- Σε τι αντιστέκεται ο μηχανισμός; Εξετάστε το ηλεκτρονικό ψάρεμα, την επανάληψη, την κλοπή διαπιστευτηρίων και τη μη εξουσιοδοτημένη εγγραφή αντί να βασίζεστε μόνο στον αριθμό των βημάτων σύνδεσης.
- Πώς ανακτώνται ή αντικαθίστανται τα διαπιστευτήρια; Μια αδύναμη διαδρομή ανάκτησης μπορεί να υπονομεύσει την ισχυρότερη τακτική ταυτοποίηση.
- Μπορεί να ανακληθεί η πρόσβαση; Οι εργαζόμενοι που αποχωρούν και οι καταργημένες ενσωματώσεις δεν πρέπει να διατηρούν περιττή πρόσβαση.
- Ποια στοιχεία διατηρούνται; Τα αρχεία πρέπει να διακρίνουν την ταυτοποίηση, την εξουσιοδότηση, την έγκριση εγγράφου και τις επακόλουθες επιχειρηματικές ενέργειες.
Τα αρχεία καταγραφής ταυτοποίησης μπορούν να υποστηρίξουν μια έρευνα, αλλά δεν αποδεικνύουν αυτόματα ότι ένα συγκεκριμένο άτομο πραγματοποίησε μια ενέργεια. Οι κοινόχρηστοι λογαριασμοί, οι παραβιασμένες συσκευές, οι κλεμμένες συνεδρίες και η εκχωρημένη πρόσβαση μπορούν να περιπλέξουν την απόδοση. Ομοίως, ένας πελάτης που εισάγει έναν κωδικό παράδοσης παρέχει στοιχεία που καθορίζονται από τη συγκεκριμένη ροή παράδοσης και όχι απεριόριστη εγγύηση σχετικά με τη νομική ταυτότητα του παραλήπτη ή την κατάσταση των προϊόντων.
Συχνές ερωτήσεις
Τι σημαίνει ηλεκτρονική ταυτοποίηση στο ηλεκτρονικό εμπόριο;
Σημαίνει τον έλεγχο ηλεκτρονικών στοιχείων που συνδέονται με μια δηλωμένη ταυτότητα ή προέλευση, όπως η επαλήθευση της σύνδεσης ενός εμπόρου ή των διαπιστευτηρίων μιας εφαρμογής. Υποστηρίζει την ελεγχόμενη πρόσβαση, αλλά δεν επικυρώνει ανεξάρτητα την υποκείμενη αγορά ή αποστολή.
Είναι η ηλεκτρονική ταυτοποίηση το ίδιο με την ηλεκτρονική υπογραφή;
Όχι. Η ταυτοποίηση ελέγχει μια δηλωμένη ταυτότητα ή προέλευση. Η ηλεκτρονική υπογραφή αφορά την υπογραφή ενός αρχείου και μπορεί να υποδεικνύει έγκριση. Μια συναλλαγή μπορεί να χρησιμοποιεί και τα δύο, αλλά το ένα δεν αποδεικνύει αυτόματα το άλλο.
Αποδεικνύει η ταυτοποίηση ότι μια αποστολή παραδόθηκε;
Όχι. Μπορεί να συνεισφέρει στοιχεία σχετικά με έναν λογαριασμό, μια συσκευή ή ένα άτομο που συμμετείχε σε μια αλληλεπίδραση παράδοσης. Η ίδια η παράδοση απαιτεί στοιχεία σχετικά με την αποστολή και την ισχύουσα διαδικασία παράδοσης.
Καθιστά η ηλεκτρονική ταυτοποίηση ένα εμπορικό έγγραφο νομικά έγκυρο παντού;
Όχι. Η νομική αναγνώριση εξαρτάται από το εφαρμοστέο δίκαιο, τις απαιτήσεις του εγγράφου, την παραλαμβάνουσα αρχή και τις περιστάσεις της συναλλαγής. Η τεχνική ταυτοποίηση από μόνη της δεν επιλύει αυτά τα ζητήματα.
Πηγές
- NIST SP 800-63B-4: Οδηγίες ψηφιακής ταυτότητας — Ταυτοποίηση και διαχείριση μηχανισμών ταυτοποίησης — Έννοιες ταυτοποίησης, παράγοντες, διαχείριση μηχανισμών ταυτοποίησης, ανθεκτικότητα στο ηλεκτρονικό ψάρεμα και ζητήματα συνεδριών.
- NIST SP 800-63A-4: Οδηγίες ψηφιακής ταυτότητας — Επαλήθευση ταυτότητας και εγγραφή — Η διάκριση μεταξύ της διαπίστωσης μιας ταυτότητας και της επακόλουθης ταυτοποίησης ενός λογαριασμού.
- Πρότυπος Νόμος της UNCITRAL για το Ηλεκτρονικό Εμπόριο — Ηλεκτρονικά αρχεία, λειτουργική ισοδυναμία και το νομοθετικό πλαίσιο για το ηλεκτρονικό εμπόριο.
- Πρότυπος Νόμος της UNCITRAL για τις Ηλεκτρονικές Υπογραφές — Έννοιες ηλεκτρονικών υπογραφών, αξιοπιστία και διάκριση μεταξύ ενός πρότυπου νομοθετικού πλαισίου και του εφαρμοστέου εθνικού δικαίου.
