Skip to main content
StartBlogSłowniczekWskaźnik wykorzystania powierzchni podłogi magazynu

Wskaźnik wykorzystania powierzchni podłogi magazynu

17TRACK

Definicja

Wskaźnik wykorzystania powierzchni podłogi magazynu to proporcja użytkowej powierzchni podłogi magazynu, która jest zajęta lub przydzielona do określonego celu operacyjnego. W logistyce i handlu elektronicznym termin ten służy do oceny, jak skutecznie powierzchnia magazynu wspiera składowanie, przyjęcia, kompletację, pakowanie, strefowanie, obsługę zwrotów, przemieszczanie sprzętu i inne działania. Zwykle wyraża się go w procentach i oblicza poprzez porównanie powierzchni wykorzystywanej do wybranego celu z całkowitą użytkową powierzchnią podłogi uwzględnioną w pomiarze.

Wskaźnik wykorzystania powierzchni podłogi magazynu

Termin ten nie ma jednego, powszechnie ustalonego wzoru. Firma może mierzyć wykorzystanie powierzchni składowania, całkowite wykorzystanie powierzchni operacyjnej lub wykorzystanie zajętej powierzchni, w zależności od analizowanego zagadnienia. Z tego powodu podany wskaźnik powinien zawsze określać mianownik, rodzaj mierzonej powierzchni oraz to, czy uwzględniono materiały tymczasowe lub wymagane odstępy bezpieczeństwa. Wykorzystanie powierzchni podłogi jest powiązane z wykorzystaniem pojemności składowania lub wykorzystaniem kubatury magazynu, ale nie jest z nimi tożsame. Te miary uwzględniają również przestrzeń pionową, miejsca paletowe, lokalizacje pojemników lub objętość sześcienną.

Podstawowy wzór

Ogólny wzór jest następujący:

Wskaźnik wykorzystania powierzchni podłogi = (Powierzchnia wykorzystana do określonego celu ÷ Całkowita użytkowa powierzchnia podłogi) × 100

Na przykład, jeśli magazyn ma 8000 metrów kwadratowych użytkowej powierzchni podłogi, a 5200 metrów kwadratowych jest przeznaczonych na lokalizacje składowania, wskaźnik wykorzystania powierzchni składowania wynosi 65%. Wynik ten opisuje zależność między wybraną powierzchnią składowania a podaną powierzchnią użytkową. Sam w sobie nie pokazuje, czy magazyn ma wystarczającą pojemność pionową, czy zapasy są dostępne ani czy układ wspiera wydajne operacje.

Pomiar ma znaczenie tylko wtedy, gdy jego zakres jest jasno udokumentowany. Obliczenia powinny wskazywać jednostkę miary, taką jak metry kwadratowe lub stopy kwadratowe; datę lub okres pomiaru; uwzględnione powierzchnie; a także to, czy zajęta przestrzeń jest mierzona w konkretnym momencie, czy uśredniana w danym okresie.

Co zalicza się do użytkowej powierzchni podłogi?

Użytkowa powierzchnia podłogi to część powierzchni podłogi budynku, którą można racjonalnie przeznaczyć na operacje magazynowe. Może ona nie obejmować słupów konstrukcyjnych, stałych ścian, biur, toalet, pomieszczeń technicznych, infrastruktury ochrony przeciwpożarowej oraz innych przestrzeni, których nie można wykorzystać do analizowanej działalności. Dokładne granice zależą od układu magazynu i celu analizy.

Na potrzeby przeglądu operacyjnego powierzchnia użytkowa może zostać podzielona na kilka stref funkcjonalnych:

  • Powierzchnia składowania: powierzchnia podłogi zajmowana przez regały, półki, palety, pojemniki, kartony lub inne lokalizacje zapasów.
  • Strefa przyjęć: przestrzeń wykorzystywana do rozładunku, kontroli, liczenia, etykietowania lub tymczasowego buforowania towarów przychodzących.
  • Strefa kompletacji: przestrzeń wykorzystywana do dostępu do produktów i ich pobierania na potrzeby zamówień klientów lub uzupełniania zapasów.
  • Strefa pakowania: przestrzeń wykorzystywana do konsolidacji zamówień, obsługi materiałów opakowaniowych, etykietowania i przygotowania wysyłek.
  • Strefa buforowa wysyłek: przestrzeń, w której gotowe zamówienia oczekują na odbiór przez przewoźnika lub przekazanie do innego obiektu.
  • Strefa zwrotów: przestrzeń wykorzystywana do przyjmowania, kontroli, klasyfikowania, ponownego wprowadzania do zapasów, naprawy, utylizacji lub innego przetwarzania zwróconych towarów.
  • Strefa komunikacji i bezpieczeństwa: alejki, trasy dla pieszych, trasy wózków widłowych, drogi dostępu awaryjnego i inne obszary niezbędne do bezpiecznego przemieszczania się.

Operator magazynu nie powinien automatycznie klasyfikować każdej niezajętej części podłogi jako dostępnej pojemności. Wolna alejka, droga ewakuacyjna, strefa załadunku lub obszar manewrowy mogą nie być zajęte przez zapasy, ale nadal mogą być niezbędne do działania. Traktowanie takiej przestrzeni jako nadwyżki może prowadzić do sztucznie zawyżonego celu wykorzystania oraz powodować problemy z bezpieczeństwem lub obsługą.

Wykorzystanie powierzchni podłogi w logistyce

W logistyce wskaźnik pomaga menedżerom zrozumieć, jak powierzchnia obiektu jest podzielona między składowanie a obsługę materiałów. Może wspierać decyzje dotyczące slottingu, zmian układu, tymczasowego składowania nadwyżek, zasad uzupełniania zapasów oraz równowagi między lokalizacjami zapasów a przestrzenią operacyjną.

Wysoki wskaźnik nie jest automatycznie oznaką dobrych wyników. Jeśli strefy składowania lub buforowania są zbyt pełne, pracownicy mogą być zmuszeni do wielokrotnego przemieszczania towarów, tymczasowe lokalizacje mogą stać się trudne do kontrolowania, a trasy przemieszczania mogą zostać zablokowane. Niższy wskaźnik może być właściwy, gdy magazyn wymaga znacznej przestrzeni do kompletacji, cross-dockingu, obsługi zwrotów, sezonowych zmian, usług o wartości dodanej lub bezpiecznego przemieszczania sprzętu.

Wskaźnik należy zatem rozpatrywać wraz z takimi wskaźnikami operacyjnymi jak dokładność zapasów, wydajność kompletacji zamówień, czas od przyjęcia do składowania, czas realizacji zamówienia, częstotliwość uzupełniania, zatory oraz dostępność zgodnych z przepisami dróg ewakuacyjnych. Wykorzystanie powierzchni podłogi jest miarą przestrzenną; nie stanowi pełnej miary wydajności ani rentowności magazynu.

Związek z wykorzystaniem przestrzeni pionowej i kubatury

Przestrzeń magazynową można oceniać w dwóch lub trzech wymiarach. Wykorzystanie powierzchni podłogi koncentruje się na obrysie obiektu. Wykorzystanie kubatury uwzględnia objętość dostępną między podłogą a użytkową wysokością budynku. Magazyn może mieć umiarkowany wskaźnik wykorzystania powierzchni podłogi przy efektywnym wykorzystaniu wysokości regałów albo zajmować dużą część podłogi, pozostawiając znaczną niewykorzystaną przestrzeń pionową.

MiaraPodstawaCo pomaga ocenićIstotne ograniczenie
Wykorzystanie powierzchni podłogiPowierzchnia podłogiJak przydzielony jest obrys magazynuMoże nie pokazywać, czy wykorzystywana jest pojemność pionowa
Wykorzystanie powierzchni składowaniaPowierzchnia podłogi przeznaczona na składowanieUdział użytkowej podłogi przeznaczony na lokalizacje zapasówNie wskazuje, czy lokalizacje są efektywnie zapełnione
Wykorzystanie kubaturyUżytkowa objętośćWykorzystanie dostępnej wysokości i objętościMoże pomijać dostęp do alejek i ograniczenia związane z obsługą
Wykorzystanie lokalizacji zapasówZajęte lokalizacje w porównaniu z dostępnymi lokalizacjamiIle lokalizacji paletowych, pojemnikowych lub półkowych jest zajętychNie mierzy fizycznego rozmiaru ani dostępności poszczególnych artykułów

Miary te nie powinny być traktowane zamiennie. Obiekt może mieć wysoki wskaźnik wykorzystania lokalizacji, ale niskie wykorzystanie powierzchni podłogi, jeśli dużą część podłogi zajmują bufory lub szerokie strefy buforowe. Z drugiej strony może mieć wysoki wskaźnik wykorzystania powierzchni podłogi, podczas gdy wiele lokalizacji jest zapełnionych tylko częściowo.

Jak mierzy się wskaźnik

Praktyczny proces pomiaru rozpoczyna się od określenia celu zarządczego. Jeśli pytanie dotyczy rozbudowy składowania, analiza może koncentrować się na powierzchni podłogi składowania i dostępnej powierzchni podłogi składowania. Jeśli pytanie dotyczy ogólnych zatorów, analiza może obejmować strefy składowania, buforowania, pakowania i ruchu.

  1. Określ granice. Zidentyfikuj budynek, piętro, sekcję magazynu lub strefę operacyjną objętą pomiarem.
  2. Oddziel powierzchnie użytkowe i nieużytkowe. Zapisz stałe wyłączenia oraz powierzchnie zarezerwowane na potrzeby bezpieczeństwa, dostępu, mediów lub wymaganego przemieszczania sprzętu.
  3. Wyznacz strefy funkcjonalne. Zaznacz strefy składowania, przyjęć, kompletacji, pakowania, buforowania, zwrotów, komunikacji i inne istotne obszary.
  4. Wybierz licznik. Określ, czy obliczenie wykorzystuje zajętą powierzchnię podłogi, przydzieloną powierzchnię podłogi, powierzchnię składowania czy inną jasno zdefiniowaną kategorię.
  5. Oblicz wskaźnik. Zastosuj wzór, używając spójnych jednostek.
  6. Zapisz warunki operacyjne. Odnotuj wielkość zapasów, tymczasowe nadwyżki, warunki szczytu sezonowego oraz to, czy wynik jest pomiarem punktowym, czy średnią.
  7. Interpretuj wynik wraz z innymi danymi. Porównaj miarę przestrzenną z wymaganiami dotyczącymi zatorów, dostępu, wydajności, bezpieczeństwa i obsługi.

Metody pomiaru mogą obejmować plany obiektu, dane z systemu zarządzania magazynem, mapy regałów i lokalizacji, pomiary fizyczne, rejestry kodów kreskowych lub lokalizacji oraz okresowe audyty operacyjne. Systemy cyfrowe mogą identyfikować przydzielone lokalizacje, ale przegląd fizyczny może być nadal konieczny, ponieważ lokalizacja może być technicznie dostępna, a jednocześnie zablokowana, uszkodzona, zarezerwowana lub nieodpowiednia dla konkretnego produktu.

Zastosowanie w handlu elektronicznym i transgranicznym handlu elektronicznym

W realizacji zamówień e-commerce na wykorzystanie powierzchni podłogi wpływają profil zamówień, liczba SKU, wymagania dotyczące pakowania, schematy uzupełniania zapasów oraz harmonogram aktywności przychodzącej i wychodzącej. Obiekt obsługujący wiele małych zamówień może potrzebować powierzchni na strefy pobrań, stanowiska pakowania, materiały opakowaniowe, konsolidację i przekazanie przewoźnikowi. Obiekt obsługujący towary wielkogabarytowe lub wolno rotujące może przeznaczyć więcej miejsca na składowanie i manewrowanie.

Transgraniczny handel elektroniczny może wiązać się z dodatkowymi wymaganiami operacyjnymi, takimi jak dokumentacja eksportowa, kontrole związane z odprawą celną, etykietowanie międzynarodowe, strefowanie zależne od przewoźnika i obsługa zwrotów. Działania te mogą wymagać wyznaczonych obszarów, nawet jeśli towary nie są tam stale przechowywane. Obowiązujące wymagania zależą od modelu biznesowego, kategorii produktu, kierunku handlowego i lokalnych przepisów; sam wskaźnik wykorzystania nie określa sposobu traktowania celnego ani zgodności z przepisami.

Na przykład sprzedawca może obliczyć jeden wskaźnik dla powierzchni podłogi zajmowanej przez lokalizacje zapasów, a drugi dla całkowitej powierzchni wykorzystywanej do składowania, kompletacji, pakowania i buforowania wysyłek. Rozdzielenie tych miar może pokazać, czy problem z pojemnością wynika ze składowania zapasów, czy z operacji przetwarzania zamówień.

Czynniki wpływające na wskaźnik

  • Wymiary produktów i wymagania dotyczące obsługi: duże, kruche, niebezpieczne, wrażliwe na temperaturę lub nieregularnie ukształtowane towary mogą wymagać większej przestrzeni lub szerszych dróg dostępu.
  • Struktura zapasów: duża liczba SKU może wymagać większej liczby miejsc pobrań i lokalizacji rezerwowych, nawet gdy całkowita objętość zapasów jest umiarkowana.
  • Profil zamówień: zamówienia jednoproduktowe, wieloproduktowe, przypadki hurtowe i mieszane kartony tworzą różne potrzeby w zakresie kompletacji i buforowania.
  • System składowania: składowanie blokowe, półki, regały paletowe, antresole i systemy automatyczne wykorzystują powierzchnię w różny sposób.
  • Zmienność popytu: szczyty sezonowe lub nagły wzrost dostaw przychodzących mogą tymczasowo zwiększyć wymagania dotyczące buforowania i nadwyżek.
  • Sprzęt do obsługi materiałów: wózki widłowe, wózki, przenośniki i inne urządzenia wymagają przestrzeni operacyjnej oraz odstępów bezpieczeństwa.
  • Zwroty i usługi o wartości dodanej: kontrola, przepakowywanie, renowacja, tworzenie zestawów i ponowne etykietowanie mogą wymagać wydzielonych obszarów roboczych.

Typowe nieporozumienia

Wyższy wskaźnik wykorzystania jest zawsze lepszy. Niekoniecznie. Wysoki odsetek może wskazywać na efektywne wykorzystanie przestrzeni, ale może też oznaczać zatory, niewystarczające bufory lub ograniczoną elastyczność. Odpowiedni poziom zależy od procesu i ograniczeń magazynu.

Wykorzystanie powierzchni podłogi jest tym samym co wykorzystanie pojemności magazynu. Terminy te bywają stosowane nieprecyzyjnie, ale pojemność może odnosić się do powierzchni podłogi, kubatury, lokalizacji składowania, miejsc paletowych, wydajności pracy lub przepustowości. Przed porównaniem wyników należy określić podstawę.

Niewykorzystana powierzchnia podłogi to zmarnowana przestrzeń. Część niezajętej przestrzeni jest wymagana na alejki, przemieszczanie sprzętu, dostęp awaryjny, buforowanie, kontrolę i rozdzielenie przepływów pracy. To, czy dany obszar jest nadmierny, zależy od jego celu operacyjnego.

Wskaźnik można porównywać bez sprawdzania mianownika. Dwa magazyny mogą podawać ten sam procent, stosując różne definicje powierzchni użytkowej. Porównania mają znaczenie tylko wtedy, gdy granice, wyłączenia, data pomiaru i licznik są porównywalne.

Terminy powiązane

Termin powiązanyZależność
Wykorzystanie pojemności magazynuSzersze określenie, które może odnosić się do wykorzystania powierzchni podłogi, objętości, lokalizacji lub innych jednostek pojemności.
Wykorzystanie kubaturyMierzy wykorzystanie dostępnej trójwymiarowej objętości magazynu, a nie tylko jego powierzchni podłogi.
Gęstość składowaniaOpisuje, ile zapasów lub pojemności składowania umieszczono na określonej powierzchni lub w określonej objętości; wzór różni się w zależności od kontekstu.
SlottingProces przypisywania produktów do lokalizacji składowania lub kompletacji na podstawie względów operacyjnych.
Układ magazynuFizyczne rozmieszczenie stref składowania, obsługi, pracy, ruchu i wsparcia w obiekcie.

FAQ

Czym jest wskaźnik wykorzystania powierzchni podłogi magazynu?

Jest to odsetek określonej użytkowej powierzchni podłogi magazynu, która jest zajęta lub przydzielona do określonego celu operacyjnego, takiego jak składowanie lub buforowanie.

Jak oblicza się wykorzystanie powierzchni podłogi magazynu?

Należy podzielić powierzchnię wykorzystaną do wybranego celu przez całkowitą użytkową powierzchnię podłogi, a następnie pomnożyć wynik przez 100.

Czy wykorzystanie powierzchni podłogi jest tym samym co wykorzystanie kubatury?

Nie. Wykorzystanie powierzchni podłogi mierzy obrys magazynu, podczas gdy wykorzystanie kubatury uwzględnia również użytkową wysokość i objętość.

Czy wyższy wskaźnik wykorzystania jest zawsze lepszy?

Nie. Wysoki wskaźnik może ograniczać elastyczność lub powodować zatory, jeśli pozostawia niewystarczającą przestrzeń na dostęp, buforowanie, bezpieczeństwo lub obsługę materiałów.

Źródła